Melankolik.Org

Hep ertelenen bir an hiç yaşanmamaya mahkumdur.
Düşlerin bekleyişini yalnızca bir hüsran karşılayacaktır.
Mevsimleri sayarsak ömür baharsız tükenir gider.
Sevdiğimizi bulmak yada bulduğumuzu sevmek tercihi,
en zor olan iki seçenektir bu sınavda.
Boşuna akan ırmaklar mı var yüreğimizde.
Sebepsiz mi coşkun bir denizde maviye hasretliğimiz?
Ufukta görünen o ki mutluluk tek kişiliktir aslında.
Karşımızdakinin çabasına ihtiyacı yoktur mutluluğun.
Aşkında sevdiğin kadar büyüktür.
Sevdiğin sürece meydan okur dünyaya. devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

yine sensizliğin günü,günaydın sevgili…adını hatırlamıyorum,neden sensiz güne başladığımı da…sadece ’sen”i hatırlıyorum…
sana sevgili dediğimi birde.
gözlerimi açmadan daha,yataktaki sıcaklığını arıyor bedenim,yokluğunu farkedene kadar…
kim olduğunu bilmeden üzerini örtüyorum,yokluğun üşümesin diye…hep aynı masada yapıyoruz kahvaltıyı,’’sen” hep aynı bardakta içiyorsun çayını,bana anlatacak hep yeni bişeylerin oluyor,ben sadece sana bakıyorum,hiç doymadan…
yemek yemiyorum diye kendi ellerinle uzatıyorsun,hayır demiyeceğimi bilerek,’sen’i hatırlamıyorum ama tadı var dimağımda…
kahvaltıdan sonra bazen evdeyiz,bazen sokaklarda… devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

geriye ne kaldı…
bunca yıkım,bunca acı ya da az biraz mutluluk
ne öldürebildi
ne de yaşamayı sevdirdi
sıkışıp kaldım,
ne ileri gidebildim
ne de geçmişe dönebildim
gitsem baksam ne olacaktı
gidemezdim
geçmişi tekrar adımlasam
yüreğim daha mı az nasır tutardı
daha mı fazla yaşamak isterdim! devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

geçmişim mi? hatırlamıyorum.o mu? bilmem, tanımıyorum.
hiç tanışmadım kendisiyle
ilk defa görüyorum.
evet, evet geleceğimde herşey
bak biraz dikkatli bakarsan sen de görürsün
o kocaman, parlak, büyüleyici ışığı sende gördün demi!
iştee bak geleceğim nasıl da güzel
işte tam orda bekliyor beni,
bir adım ötede, tek bir adım..
ama arkaya bakmamak lazım
neden mi?
öyle işte!!!
olmaz, yok yok olmaz arkama bakarsam yapamam devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

önceleri hayatımın en güzel tatlarındandın,
oynadığımız küçük oyun,
o anda herşeye değerdi benim için.
daha büyümemişti kalbim belki de
kördü belki gözlerim hayatın anlık parıldayan ışıltısında..
sana ulaşabilmekti tek amacım!
senin sevgine muhtaçtım,
artık sana muhtacım!!!
işte bu anda kararmaya başladı tüm dünya,
uçsuz bucaksız aydınlıklar yok oldu,
araya mesafeler kondu..
hayatın acı yüzünü bir kez daha gördüm,
gözyaşlarım daha da bulandırdı zaten göremediğim yarınımı.. devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

Kararsızlığım son bulup da nihayet,
Bir gün çıkarsam hayatından,
Anlayacaksın son gidişim olduğunu…
Belki kıpırdamayacaksın…
Sadece susarak için için ağlayacaksın…
Uyandığın halde belli etmeyip engel olmayacaksın…
Süzülecek dudaklarından belki de bir “gitme” yakarışı kimbilir…
Tutacaksın ellerimden ya da tutmadığın gibi nicedir…
Ne yapsan biliyorum aslında…
Kalırsam üzeceksin yine… devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

bir ateşböceği gördüm dün gece.
ışıldıyordu tüm parlaklığıyla, aydınlattı bir anda içimi …
o ateşböceğini gördüm bu gece
ölmüştü,, ışığıda sönmüştü.
tutamadım gene her zaman hazırda bekleyen gözyaşlarımı
yine yalnız bırakmadı beni hıçkırıklarım ….
nede güzeldi o küçük kalbiyle ışıldayan yaratık!
küçücüktü belki ama güneş kadar büyümüştü benim karanlık gecemde,
umut olmuştu aydınlattığı tek bir nokta bana.
ama yoktu artık …
aynı ben gibi onun da ışığı sönmüştü . devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

bir gün birinin yüzüne tükürmek istersem o heralde kendi yüzüm olurdu !
başkalarını suçlayamazdım dengesizliklerim için yanlış aldığım kararlar için ya da herkese saf saf güvenip inandığım için …
kendimi önce çözebilmeliydim başkalarını çözebilmek için …
neden kızarsınız ki bana anlamam, neden küsersiniz, neden sessizce gidersiniz ?
boşuna kürek çektiğim yılları telafi edemedim ki ben, daha başkalarının derinlerine demir atayım, yaralarını sarayım, orda kalıp konaklayım …
sığınacak bi liman bulamadım ki savrulmaktan kurtulayım, bağlanıp bi yerde kalayım …
zaten aldığım vuruklardan, çatlayan dudaklarımdan akıtacak sözüm kalmadı artık anlatacak gücüm kalmadı kabul ettirecek takatimse hiç yok
beni yanlış gösteren kendime … devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

“Hâlâ seviyorum ama sıkılıyorum.Garip şey” dedi güzel perçemini eliyle yana iterek…
“Onu seviyorum. Asla ayrılmam ama bir yandan da sıkılmaya başladım! Ne zaman bir araya gelsek, yemeğe çıksak, iki çift laf konuşsak, inanamıyorum yaaa, içimden bir sıkıntı buharı yükseliyor sanki, patlayacak gibi oluyorum!”
“Belki de başka dertlerinin yansımasıdır bu” dedim; “hatta yaklaşan evlilikten, sorumluluklardan filan korkuyorsundur. O korkularını sıkıntıyla perdelemediğinden emin misin?”
Dudaklarını büktü.
Durumu “iyiye yorma” ve biraz daha ”içerden bakma” çabama güldü.
Sonra şöyle karşılık verdi: “Emin olduğum iki şey var: Birincisi, onu seviyorum. İkincisi, onunla birlikteyken gerçekten can sıkıntısından patlıyorum.” devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın