Melankoli Nedir ? Melankolik Kimdir ?
Melankoli derin bir keder içinde hüzünlü, acı çeken, yalnız, umutsuz bir insanın içinde bulunduğu durumdur. Melankolik mizaçlı kişiler mutsuzdur. Yalnızlığı, toplumdan uzaklaşmayı ve insanlardan soyutlanmayı tercih ederler. Diğer insanlarla yakın ilişkiler içine girmekten kaçarlar. Yaşamı boş ve anlamsız bulurlar. Keder, mutsuzluk ve değersizlik duyguları içindedirler. Melankoli depresyona dönüşebilir ve ağır depresyonlarda intihara gidilebilir. Depresyon duygusal çöküntü içine girmektir. “Depresif kişiliktekiler çöküntüye yatkındırlar. Özgüvenleri azdır, kötümserdirler, coşkusuzdurlar, insanlarla ilişki kurmazlar”
“Depresyon genelde günlük klinik deneylere dayanan bir tanımlamadır. Depresyonun arka planını oluşturduğu sıklıkla görülen hüzün; olasılıkla yitirilen bir yakının, günlük yaşamdaki başarısızlıklar, insanlar arasındaki olumsuz ilişkiler sonucu ortaya çıkmaktadır”
Duygusal çöküntü içinde olanlar hüzünlü bir yüz ifadesine sahiptir. “Gözleri ve ağzı aşağıya doğru sarkıktır. Bakışları boş ve omuzları düşüktür. Elemli ya da ifadesiz bir görünümleri vardır”
Bu kişilerde durgunluk ve yetersizlik duygusu hakim olabilir. Hiçbir şeye ilgi duymama, rahat uyku uyumama, huzursuzluk, kararsızlık, umutsuzluk ve iştahın kaybolması, iç gerginlik gibi belirtiler olabilir. “ Bu özelliklerin hepsi bir kimsede gözlenmeyebilir. En belirgin özellik kişinin kendini değersiz ve yetersiz görmesidir. Diğer özelliklerden yaygın olanlar yaşama sevincini kaybetme, sürekli yorgun olma, her şeye karamsarlıkla bakmadır”
Depresyon sonucu ortaya çıkabilen intiharın belirtileri de duygusal çöküntü, sessizlik, kendini beğenmeme, küçük görme, kendini suçlama, uyumsuzluk ve yaşamı anlamsız görmedir. Depresyonu normal üzüntülerden ayıran özellik karamsarlıktır. Kişi yaşantısının ve içinde bulunduğu durumun değişmeyeceğine inanır. Depresyon bir hastalık biçimidir ve tedavi edilebilir.
Melankolik mizaçta olan kişiler ise bir olay sonrası hüzne ve kedere gömülmezler. Onların durumu ya doğuştan ya da toplumsal nedenler sonucudur. “Melankoli dışa vuran belirtileri nasıl olursa olsun insanın varoluşunu diğer insanlarla olan ilişkilerini irdeleyen bir yaklaşımdır. Melankoli dünyaya gelmesine, fırlatılıp atılmışlığına bir türlü anlam veremeyen dünya ve diğer insanlarla ilişkilerini sorgulayan ve bütün bunlardan acı çeken, korkan, varoluş konumundan sürekli güvensizlik duyan, bir türlü kendisi olamadığını duyumsayan ve düşünen insanın durumudur”
Melankolik insan huzurlu olabilmek, sakin bir hayat sürebilmek için yalnızlığı seçer. Ancak yalnız olduğunda da hayatla ve insanlarla olan ilişkilerini sorgulaması ve sürekli düşünmesi, kendini suçlaması, varoluşunun nedenini araması gibi sebeplerden dolayı bir türlü dinginliğe ulaşamaz. Sıkıntıları ve bunalımları sona ermez.
İçinde bulunduğu dünyaya ve topluma uyumsuz olduğunu hisseder. Bu durum bazen onu hüzünlendirirken bazen de memnunluk hissi verir. Olayların, yaşamın ve insanların içinde olmaktansa dışarıdan çıkarsız, amaçsız bir izleyici ve gözlemci olmayı tercih eder. Bitmeyen sıkıntısı, boşluk içinde oluşu ve hüznü onu içinden çıkamayacağı kederlere boğabilir. Hüznü bazen gülerek –Demokritos-, bazen ağlayarak-Heraklitos-, bazen de suskunluğuyla –Hölderlin- açığa çıkabilir. Melankolik kişi duyarlı bir yapıya sahiptir. İnsanlarla iyi ilişkiler kurmak isteyebilir. Ancak doğal olmayan yapmacık ilişkiler sahte kimlikler, maskeler, incelikten yoksun düşüncesiz davranışlarla karşılaştıkça bundan vazgeçip içine kapanır. Bir gün doğal, içten, ruhuna kulak verip onu içinden dışarı yansıtan insanlarla karşılaşmayı ummak ister ama umutsuzdur çünkü insan içinde bulunduğu toplum düzeninde böyle bir şeye pek yatkın değildir. Birbirlerine güvenemeyen insanlardan oluşan toplumlarda maskeler takılmadan rahat edilemez.
Melankolik kişi çelişkiler içinde kalır, kararsızdır. Bir yandan yalnızlığı seçmesinden hoşnuttur bir yandan da insanların içinde olamayışının hüznünü duyar. İnsanlarla ilişkilerinde hep bir sorun vardır. Anlaşılamaması, mizacı gereği farkındalığı, sosyal olmayı , diğerleri gibi olmayı becerememeleri onu insanlardan uzaklaştırır. Toplumsallaşmaktan, bir yere bir kimseye bağlı olmaktan korkmak melankoliklerin tutumudur. Kendilerine duydukları saygı, kendilerine yönelik olmaları belirgin özelliklerindendir. O nedenle aylaktırlar.
Melankolik mizaçlı kişilerde hayata karşı ilgisizlik, bezginlik bıkkınlık olabilir. Çökkün, yılgın ruh hali içinde görülebilirler. Geleceğe karşı umutsuzlukla birlikte çaresiz ve zavallı olduklarını hissedebilirler. Yaşamı kendi ellerinde tutamama, var oluşun amacını bulamayıp, kendini oluşturamama korkusu melankoliye neden olur. Kendini oluşturamayınca, bu kendi elinde olmayınca çaresizliğe düşer. Kendisiyle uğraşan, oynayan bir varlığın oyuncağı olduğu duygusuyla bilemediği şeylere kızar*. Ölümün kaçınılmazlığının, varolmanın karşıtı olan varolamamanın ya da hiçliğin bilincindedir. Ölüm hiçlik duygusunu yaratır. “Ölüm düşüncesi melankolik mizacın peşini bırakmadığı içindir ki dünyayı okumayı en iyi bilenler melankoliklerdir.”.
“Ölümün kaçınılmazlığının arada bir fark edilmesini ya da boşluk, yalnızlık ve insanlardan soyutlanma duyguları içerir. Ancak kendi varlığının farkında olabilmesi için olaylarla etkileşimde bulunması gerekir. Bu etkileşim olmadan dıştan bakışta bir insan gibi görünse de diğer insanlar için hiçbir anlam taşıyamaz. Olaylarla iletişimi ve ilişkisi dış dünyadan soyutlanmamasını sağlar”
Melankolik kişi yüreğini yiyip bitiren bir şeylerin varlığını hisseder. İçini kemiren bu şeye teslim olmak istemez ancak çaresizlik içinde onunla mücadele etme gücünü yitirir. “Uyum sağlamayı, boyun eğmeyi beceremez. Sürekli arayış içindedir. Tüm şeylerin hiçliğini keşfeder. İçinde kıpraşıp durduğu olumsuzlama boşluğunda güvensizliği tek olumluluk olarak kalır. Ama güvensizlik verimsizdir, tüm içsel kuvveti tüketir”
Arayış olanaksız bir dünyaya doğrudur. Bu dünyada olmayan başkalıkların özlemi içindedir. Uyumsuzluğu ve kabullenemeyişi bundandır. Dünyanın zevklerini hor görür. Nietzsche’nin dediği gibi ‘sürülere özgü zevkler herkes için değildir’. Uyumsuzluk acı verse de, acıdan kıvransalar da kendilerini bir yere, bir tanıma yerleştirmek istemezler ve herkes gibi yaşamak onlara korkunç görünür.
Yabani olmak, yalnız bir münzevi olmak, hırs içinde olmamak belirgin özelliklerindendir. Kendine kaçışları hem en güzel hem de en sıkıntılı anlarıdır. Güzeldir çünkü kendisini kendinden başka anlayacak biri daha yoktur. Sıkıntılıdır çünkü sorgulamaları, kendini suçlamaları, düşüncelere dalması onu içinden çıkamayacağı durumlara götürür. Melankolik kişi yanlış giden bir şeyleri sezer. Daha iyilerinin olabileceğini düşler ancak başarısızlığa uğrayınca acı çeker. Bu gerilimli ortam sanat ve yaratıcılığın da ortamıdır belki de. Melankolik insan da hep bir karşı koyuş ve başkaldırı görülmüştür. Özgürlüğü arar. İnançlardan uzaklaşınca da acı ve boşluk içine düşer.
Aristotales ‘Sorunlar’ adlı kitabında melankoliye yer vermiş ve ‘Neden ister felsefede ya da politikada ister şiir ya da sanatta olsun olağanüstü kişilerin hepsi melankoliktir’ diye yazmıştır. “Sıradan insanlarda melankoli hastalığı görülürken doğaları gereği melankolik olanlar hasta değillerdir. Sırdan hastalardan farklıdırlar. Bu farklılık ve olağanüstülük olumlu anlamdadır. Melankolik mizaçlarda normal koşullarda baskı altında tutulan yetenekler ve yaratıcı güçler özgün koşullarda serbest kalır” (9). Hippokrat’a göre korku ve hüzün uzun sürerse melankolik durumdan söz edilebilir. Hippokrat melankoli üzerine çalışmalarda bulunmuştur. Melankoliyi çökkün, umutsuz, tüm cesaretini yitirmiş bir durum, acı içinde kıvranma, ışıktan insandan kaçma, karanlığı sevme ve konuşmaktan kaçma olarak tanımlamıştır. Melankoliklerde uykusuzluk, dalgınlık, korku, öfke, hüzün gibi durumlar görüldüğünü belirtmiştir.
Melankolik insan her çağda içinde bulunduğu toplumsal koşullardan mutlu olmadığını, olamadığını, yaşama bir anlam veremediğini, topluma uyum sağlayamadığını, toplumsallaşamadığını, bunun içinde bir tür iç göçle kendi içine çekilerek ruhunun bir kısmını olsun kurtarmaya çalıştığını söylemiştir.
Kaynak: Hürriyet
Güzel bi anı düşünüp özlemek, o anı içine çekip hiç bırakmamaktır …
Aynada, gülen yüzünün ağlayan yanını görebilmektir MelankoLi …
‘’ Melankoli, hüzünlü olma mutluluğudur ‘’ Victor Hugo
Temmuz 13th, 2007 at 18:18
yaRdım et aLLahımmm
Eylül 4th, 2007 at 16:49
fLex ya da meLankoLi farkeTmez bu Tayfanın rapLeri ÇArkeTmez önünede qeÇenLeri affeTmez..işTe YaLova merkez giremez herkez!
Eylül 16th, 2007 at 23:45
melankolik iş adamları çok mükemmelliyetçi vede çok disiplinli olur diye bir söylenti var ne kadar doğru ne kadar yanlış bilmiyorum ama bu melankolikliğin işe yaradığı durumlardan da biraz söz etsekk…
Eylül 22nd, 2007 at 16:36
off allaım yhaaa yardım et sen bna bn bi melankoliim
Eylül 28th, 2007 at 19:15
Bence kimse kolay kolay melankolik olamaz.’Ben melankoliğim,ben depresyondayım’ vs… lafları çabuk tüketilen cümleler arasındadır.Çünkü etrafınıza baktığınızda sizden daha sorunlu daha dertli insanlar vardır ki ‘ben mutsuzum,kötüyüm’ demeye utanırsınız bile.Ben kendini başkalarına durmadan kötü,mutsuz gösteren insanlara sadece şunu derim: Açsın sen kardeşim,ilgi açı.Birilerinden ilgi bekliyorsun.’Yalancı’ mutsuzluğundan dışarıya akıttığın kirli kanı temizlemelerini istiyorsun.Hep bekliyorsun.Hiç vermiyorsun.Hep istiyorsun.Sen ne kötüsün ne melankoliksin ne de depresyondasın.Sen kötü bir oyuncusun aslında.Sahte melankoliksin.
Eylül 29th, 2007 at 13:11
doğru bi tespit..
özentiliğe özenen yaşıtlarımdan,sözde özneliğe giden sokak yollarımda farkettiğim bankamatikler we kafama takılan her tribal enfexionlarım gibi doğruluğu kesinleşmiş bir tespit..
Ekim 25th, 2007 at 17:50
hocam bugun melonkolik dedı bana karsımızdakının kusurlarını cesurca soylemk melankolk oluyosa evet ben melankolıgım ama ben buna cesurum derım bu daha dogru olurama sayın hocam baskaları sizi elestiriyo ve sizde buna katlanamıyosanız buna ne dednir siz düşünün…
Ekim 26th, 2007 at 16:09
biirii bana yardım etsin ben en koyusundan bir melankoliimm
Kasım 2nd, 2007 at 17:00
bi kacgün önce kız arkadasım “bu aralar cok melankolık oldun sen” dıyerek benden ayrıldı.ılk bastan bı anlam veremedım ,hala bı anlam vermıs degılım ama bununla ılgılı tek bısı bılıyorum .melankolık falan degılım .kız arkadasım benden bu aralar sıkılmıs olmalı kı ayrılmak ıcın bu kadar ucuz bı neden bulmus.bende bunun uzerıne ıyıce arastırdım melankoli nedir ,kimlere melenkolık denır dıe ama hıc bı tanım benı ıfade etmıyodu.sanırım eskı kız arkadasım bu kelımenın anlamını tam olarak bılmıyordu .anlamını bılmemeyı bırak daha dogru dusgun nasıl yazıldıgını bıle bılmıyormus kı bana menankolik oldun dedi:S..ne kadar garıp degıl mı?
Kasım 5th, 2007 at 18:07
evet ben de bir melankoliğim üstte pervasızca bir yorum yapan arkadaşa hitaben melankolikler birilerine sürekli birşeyler yapma derdindedir zaten kardeşim kimseden ilgi görmek istemezler sadece ilgilerine karşılık beklerler senin dünyadan haberin yok karşısındakiler anlayışsız ve bencil olunca ister istemez tekrar her çıkışında biraz daha acınacak hale düştüğü kabuğuna dönmek zorunda kalırlar aslında ben problemin bu olduğunun farkındayım fakat ilgiye karşılık veremeyincede kendimin kötü olduğunu düşünüyorum ya paradokslar içindeyiz anlayacağınız karamsar prenses gel kız ben sana yardım edeyim sen de bana yardım et kurtulalım şu durumdan
neyse şaka bir yana özgürlüğün diğer adı melankolidir. daha doğrusu melankolikler sorumluluk duygusunu o kadar yüksek seviyede yaşarlarki başarısızlık hissi nedeniyle her zmaan pasif kalırlar her şeyin daha iyisinin olduğu bilmek melankoliklerin asıl üzüntüsüdür. bu nedenledir ki madem en iyisi olmayacak hiç olmasın derler(deriz) bu da melankolikleri asıl tepkisiz bırakn yegane şeydir. melankolikler mükemmel olmayan işlerden haz almazlar herşeyin daha mükemmeli olduğuna göre hiç bir zaman zevk duymazlar. burdan yola çıkarak en iyi eserleride melankoliklerin verdiğine eminim her ne kadar harika eserler ortaya çıkarsalarda daha iyisini görmek onların bütün inançlarını kırar. ben kendimden biliyorum bir işin sonuna kadar gelipte vazgeçecek kadar deli kim vardırki bu hayatta işte melankolikler bunu başarabiliyor. üstteki arkadaşta hayatta birşeyler başardığı zman gelsin konuşalım melankolikler birinciliğe hasret şampiyonlardır.
Kasım 21st, 2007 at 20:56
benm hem melankolik hemde paranoyak olduğumu söleyen kişiler çevremde oldukça çoğalmaya başladı….
aslında benm yanlız olma nedenim yanlızlığı sevmem yani arkadaşımızın yazıdğı gibi çevreden ilgi beklemek deilde ilgimize karşılık vermeyince üzülüorz…
kendimizi aldatılmış gibi hissediors bu yüzden yanlızlık bizim bi yerde saklandığımız küçük bi oda
ordada kaçmaya çalıştığımız herşeyle yüzleşiors malesef ama ben bundan hiç acı duymadım …
YÜZLEŞMEK İYİDİR…
Kasım 24th, 2007 at 20:39
ewet hersey cok acık olmus gercekten.yazılanlar tamamiyle beni anlatıyor.ben aynı zamada da bir şizofrenim.peki ama bu durumdan cıkabilmek için ne yapmak lazım dostlar?ne olur biri bana yardım etsin!
Aralık 1st, 2007 at 21:53
bu özelliklerin hepsi bendede var ama bu insanın doğasında yapısında olan bişeyse bunu yok edemeyiz bence yapılmas gereken kabullenip ona göre yaşamak en azından öyle olduğumuzun farkında olmak sonuçta bunlar önğne geçilebilecek şeyler değil yapı meselesi bir melenkoli mutlu olmaya çalışsa bile bo bir mutluluğun peşinde koşacak ve sonunda kendini kandırdını anlamasıyla dahada kötü olacak bence yapılacak en iyi şey anı yaşamak bu konuda………
Aralık 3rd, 2007 at 15:43
son 2 aydır melankoli modundayım bunu herkes söylüyo arkadaşlarım benim için çabalıyolar benimle zaman geçirmek istiyolar ama nafile çıkamıyorum bu durum içimden beyniöin içindeki hücreler her geçen gün ölüyo… yardım istiyomuyum ? bunun cevabını bilmiyorum
Aralık 3rd, 2007 at 23:25
bende melankoliğim, melankolik olan insanların dünyayı diğer insanlardan daha iyi tanıdığını düşünüyorum.Çünkü diğerlerinden çok daha fazla düşünüyoruz. Ayrıca şöyle birşey söylemek istiyorum, diğerleri acıyı bizim kadar iyi bilemezler ve yenemezler buda avantajımız.En büyük düşmanımız benciller ve yapmacıklar. Nasıl rahatsanız öle yaşayın arkadaşlar inanın hayat çok değersiz…
Aralık 7th, 2007 at 06:14
Bilirsin ; ben ki kabilesiz bir savaşçı..
Senden aldıgım bütün anlamları sana geri verdim…
Bir ‘içim ‘ kaldı bende..
Birde aklımın aldanmışlıgı…
Haklısın sende bensiz sularında elvet denizi aşmış okyonuz telaşı yaşanacaktı ..
Bagışla sözlerimi …Bagışla gözlerimi…
Dahası yok ……fazlası az…
Bazen terk edip gidebilmeli bu şehri kendi çaresizliginde ..
Bazen inceldigi yerden kopmalı hayat.!!!
Neyse !!! sen benden ötede ben senden uzakta..
…..içim şimdi bomboş….
sen en çok bana sustun ;ben en çok sana konuştum…
bana bir kere susma hakkı verseydin ..sana neler söylemeyecektim oysa…
….bundan sonra bende içimi susarak döküyorum…..!!
aşırı doz melankoli
Aralık 7th, 2007 at 22:18
bende ilk bas doktor tedavısiyle 2senede zor duzeldım
allah dusman basına vermesın
yasayan bılır tuvalete gıtmek ıstersınız ama gıdemessınız hele o aglama olayı durduk yere aglamak gelır sonra neden nıcın nıye sorulur
beyler bazı ları melankolı yı ıı bırsey sanıo her kelımesınde melankolı gecıo dıkakt edın ozen meyın
bu hastalıkdan kurtulmak zor
dikkat edin ozenmeyın !!! cılesı buyuk cabası zor
Aralık 8th, 2007 at 13:19
melankolikliği bir hastalık olarak görmüyorum yukarıda arkadaşın dediği gibi bu bir yaşam tarzı ve bizim yapımız böyle, ben hasta olduğumu da düşünmüyorum farklıyım ve bu farkı ben isteyerek yapmıyorum, nasıl rahatsam öyle yaşıyorum… Bazı arkadaşlar bi olay sonucu örneğin; kız arkadaşından ayrılıyor ve bi süre çok zor günler geçiriyor bu geçirdiği süredeki davranışları düşünceleri ve hislerine dayanarak ben melankoliğim diyor ama ben buna katılmıyorum.Melankoliklik geçici birşey değildir.
Aralık 8th, 2007 at 23:01
melankoliğim yaa
Aralık 10th, 2007 at 02:43
insanlardan kendini soyutlamak konusunda şunu düşünüyorum.. kendim de mecbur kalmadıkça kimseyle muhatab olan biri değilim. mecbur kalmamak için uğraşıyorum.. tam bu noktada iğneyi kendine çuvaldızı başkasına muhabbeti takılyo kafama..ben mükemmelmiyim diyorum.. akla yatmayan bu bencillik bile siliniyo bi süre sonra.. hastalığa dönüşüyo.. acı çekmekten zevk alır hale geldiğinde ise artık yalnızsın ve tek melankolik ama mutlu…..
Aralık 15th, 2007 at 19:24
bu tam beni anlayıto ki felesefem iyi olduğu için de daha öncedende biliyorummm
Aralık 17th, 2007 at 14:17
melankoli bir hastalık değil bi yaşam tarzı bence daha sakin bir hayattan söz ediyoruz arkadaşlar bu bi tarmvada değill
Aralık 22nd, 2007 at 01:06
melankolik…bende kendime melankolik diyorum ama sadece diyorum gün içerisinde yaşadıklarımız bizi melankolik yapar bence hayatını optimist bir mizacla yaşayan biride ölümün elbet bir gün geleceğini bilir ama şu kısacık yaşamına güzel anılar sığdırmaya çalışır.tabi o da bilirki elbet sonumuz geldiğinde yaptığımız herşey boş…arkadaşlar siz şu anda melankolik değilsiniz bu bir hastalıktır ve internete bile giremeyecek durumda olur insan…internet birşeyleri paylaşma yeridir konuşma tanışma eğlenme vs…arkadaşlar sadece biraz gülün yeter…(o zaman anlarsınız)
Aralık 22nd, 2007 at 23:21
herhalde bende melankoligim
Aralık 24th, 2007 at 03:06
ben melankolik im ama bu durumumdan şikayetçi deilim
Aralık 24th, 2007 at 21:09
Allah yardım etsin şu melankoliklere ya bendede var sankii
ondan napalım ölümlü dünya sürünüp gidioz işte
Aralık 25th, 2007 at 20:36
ya bnde melankoliğim bu durum aslında beni diğer insanlardan farklı kılıyor.normalde sürekli espiriler yapıp insanları güldürmek için elimden geleni yapmaya çalışırım burada amaç kendimi değil başkalarını sewindirmek…bilmiyorum ama bn işte böyleyim ama gün içerisinde öle bişe oluyoki birden kendimi beğenmemeye başlıyorum herhangi bir insana sinirleniyorum umudumun kırıldığı bir olay oluyor ve hemn kendi kabuğuma çekiliyorum:S insanları tersliyorum bilmem ama işte bu huyumu sewmiyorum böyle durumlarda geçmişle ilgili bağımıda koparamıyorum
Aralık 29th, 2007 at 13:02
disimelankolik arkadaşıma katıLmak isterdim ama, abluka da kaldım. Gülüyorum, bi kaç sn. sonra kendi kendime diyorum ki; ” ben neden güldüm şimdi ” halbuki gülmemin sebebini biliyorum ama değer miydi gibisinden bir soru takılıyor kafama.. Üzülüyorum, ağlıyorum bazen.., ama yine bi kaç sn. geçtikten sonra yine kendi kendime diyorum ki;” Ben neden ağladım. Bu şey ağlamaya veya üzülmeye değer miydi” Neden güldüğümü yada neden ağladığımı bilemez hale gedlim. Belkide insanlara karşı olan güvensizlik!.. Herkezin yüzünde maske, herkez mi bu kadar yapmacık olur. Mesela diyorum, ben birini tanıyorum, seviyorum. Bu kişinin iyi olduğunuda biliyorum. Ama aklımdan çıkmayan şu !! Bu da diğerleri gibi mi? Bu da yapmacık mı acaba? hep bi şüphe var…
(Halbuki haftada sadece 1 kere izliyorum (^^)
Ya bende “Melankolik” oluyorum, yada çok Kurtlar Vadisi izliyorum
SayqıLarımLa…
Aralık 30th, 2007 at 15:26
Hayat PESİMİST olmayı gerektirdi. Pesimist insan melankolik hallerin ortasında hala ayakta durabilendir belkide biraz..
Ocak 6th, 2008 at 21:07
yha bıde gun ıcınde yaptıklarım cokta kotu sayılmaz ama eve gelınce ıcten dusunuorum yasamak mantıksız falan çok bayıyoo :(
Ocak 7th, 2008 at 17:29
melankolikliği seviyorum…HAYAT TOS PEMBE DEĞİL!!!!!!
Ocak 7th, 2008 at 19:11
ya yukarıda anlatılan herşeye uyuyorum üstelik balık burcuyum buda bu melankoliği destekliyor hayattan hiç zevk almıyorum…
Ocak 7th, 2008 at 19:40
Harbiden Batu ya qeçen qün BiyoLoji hocamız sabahLarı aç karnı gLikoz Lu şeyLer yiyin zihniniz açık oLur, yorqunLuk hissetmezseniz, kötümse oLmaz mutLu oLursunuz dedi. Ayıptır söyLemesi bu sabah bi kaşık bal yedim qLikoz war ya tatLı şey, haLsizLik çekiyorum… Ateşim var … Kötüyüm ben kötüyüm :P AL işte ya qeL de işin içinden çık… (:
Ocak 7th, 2008 at 23:07
arkdaslar benm sewgılım melankolık ve en guzelınden ona sadece sureklı ‘ empyrium ‘ sarkıalrını dınletıorm ve bunalımdan cıkıor genelde kızlarda goruorm ve uygalnmasını tercıh ederm bende bazen empyrium dınleme ıhtıyacı duyuyorm .!
Ocak 8th, 2008 at 07:56
Off yazıyı okudum gerçekten yazılanlar bende var ama ben o yazılanlarda varmıyım bilmiyorum.Bu dünyaya ben gelmek istemedimki bunları yaşamak istiyim.Şu anda kendimi herşeyden soyutlamış durumdayım yanlızlığımın kollarında ölümü bekliyorum gibi geliyo.Geleceğe dair hiç bi umudum yok. Herşey basit gözüküyo gözüme çanım hiçbirşey istemiyo insanlarla yüzyüze bile gelmek istemiyorum telefonlara bakmıyorum kapıları açmıyorum kendi dünyamın duvarları ördüm şimdi ise boyuyorum bu dünyadan hiç bi beklentim yok ne yapacağımıda bilmiyorum çaresiz hissediyorum kendimi sonumu iyi görmüyorum yaşamaktan korkuyorum…
Ocak 8th, 2008 at 14:41
sanırım aşk beni meleankolik yaptı AŞKIN ADI DA GÖKHAN GÖKHAN GÖKHAN!!!
Ocak 8th, 2008 at 14:58
Her insanın ruhunda ve hssedilmeye yüz tutan melankoliklik ruhu vardır.Evet bu bazen insanın işine yarıyor brz dha rahat hssediyorsun kendini. Şöle bişeyde varki bu özellk bazı insanlarda görülmeye dğer farklılıkların meydana glmesini sağlıyor. Melankoliğim flan diypte Kndinizi bunaltmayn. Bzen böle olduğunu hssetmek heerkeste oldugu gibi benide rahatlatır Ama ölçüsü olmalıdr. .
Ocak 8th, 2008 at 23:32
Melankoliklik ne değildir ki..
Ocak 9th, 2008 at 22:02
Empyrium dinleynce dahaaa kotu oluorum nolcak halım nereye kdr ısyan edıorm lutfen bıse yapn
Ocak 10th, 2008 at 14:04
hayata karşı mutlulugu kabullenemeyenlerdenim çunku biliyorum ki her mutlugun bır sonu war son ise hep mutsuzlugu getırır sadece sonunu bıldıgın masallar içinde bulunmamaktır melankolik..
Ocak 10th, 2008 at 15:40
Melankolikler düşündükleri ve savundukları fikirlerin çoğunda haklı bence. Keşke çoğu insan melankoliklerin hasssiyetinde olabilse; o zaman dünyadaki çoğu sorun olmazdı.
Ocak 10th, 2008 at 17:07
bende yorum yapmadan geçemicem.aslında bi forum olmuş olsa bi başlık altında konu açmak isterdim.
melankoliklik gelip geçici bir dönem degil bence kalıcı bi hastalık. aynı kanser gibi. he tedavisi varmı bunu bilmiyorum.belki tedavisi vardır ama eminimki bu da kişiye bağlıdır. herkezin kesin bir tedavisi olacagını sanmıyorum.ben gerçek bir melankoliğim. adımı ezberlediğim yaştan itibaren az da olsa bunu hissediyordum ve yaşım ilerledi artık askerliğimi bile yaptım ama bunun etkisi hala üzerimden gitmiş degil. kızıyorum özentilere. bizleri anlamadan numara yapıyorlar kız arkadaslarından ayrılıyorlar yada işten çıkartılıyorlar ve kendi üzüntülerini melankoliklermiş gibi davranarak belli ediyorlar.
ben sitedeki melankolik tanımlarını okuduktan sonra kendimi daha ii anlamaya başladım. ve ben depresyona dogru hızla yol alıyorum. artık hiçbir insanı görmek istemiyorum, odama kapanıyorum bütün perdeleri kapatıyorum ve güneş ışıgının bile içeri girmesini istemiyorum. nargilem 24 saat yanıyor. belki de akciğerlerimin iflas edip bi an önce beni bu dünyadan kurtarmasını istiyorum. çünkü artık hiç bir umudum yok yaşamak ile ilgili. çogu şeye sahip oldugum halde ileriye yönelik bi umudum hayalim yok. diğer insanlar gibi topluma karışmaktan korkuyorum. yalancı maskelerin altına saklanmak bana garip geliyor ve ben bunu beceremiyorum. ve en kötüsü ise beni hiç bişeyin mutlu edemediği. mutluluk ; bana göre göreceli bi kavram her çeşit insan her çeşit olaydan yada hislerden dolayı mutlu olabilir. ama benim öyle bir kavramım yok. çünkü diğer bütün insanların bile en mutlu olabilecği bi durumda ben mutsuz olarak yaşıyorum. yani bişeyleri başarmak bana mutluluk vermiyor. kendimi kapattım ve kendi dünyamda kaybolmaya gayret ediyorum. yardım istiyormusun diye bi soru gelse : - emin olun onu dahi bilmiyorum.
yazacagım ve anlatmak istediğim o kadar çok şey var ki, ama bunları sizlere anlatabileceğim bir yol yok. yani yazı yada sözlü cümleler, yada duygular ne biliyim yetersiz kalır.kendimi ifade edemem. ama bildigim tek şey kimse bu duruma düşmesin. ben içinde kayboldum sonu da hiç ii ye gitmiyor sanırım. psikolog da bence bi çözüm degil. bi antidepresan verip herşeyi yokmuş gibi yaşatmaları saçma. ilk önce insanın bunu istemesi gerek.
belki saçmalıyorum ama kayboluyorum…yazmak istediğim çok şey var parmaklarım kitleniyor dile getiremiyorum…
görüşmek üzere…
Ocak 10th, 2008 at 20:00
Buse,us ve melankolik-nargile yüreğinize sağlık
Ocak 10th, 2008 at 21:22
anqel of might..
Ocak 11th, 2008 at 16:01
Ocak 12th, 2008 at 01:38
Arkadaşım bu karamsarlığın nedeni nedir çok merak ettim doğrusu.Evet herkeste biraz karamsarlık vardır ama,sendeki biraz fazla sanki
Yardımcı olmak isterim
Ocak 14th, 2008 at 16:08
evet bnların hepsi bni anlatıyor ama kötümser diğilim!..
Ocak 14th, 2008 at 16:21
ya bende cok mutsuzum cok fena hayranlik var napicagimi sasirdim
normal hayranlik falan degil asiri bi derecede o kisiyi herseyden ama herseyden cok seviyorum cok mutsuzum hayatimdan artik hic birseyden zevk almiyorum ölmek istiyorum cok fena bi hayranlik yasiyorum
ve eminimki bu dünyada hic bi kisiyi benim o sevdigim kisiyi sevmemisdir ölürüm onun icin cok fena cok asiri bi derecede seviyorum onu :(
Ocak 14th, 2008 at 16:25
Ben çhok mutsuzum hemde ççhk biir sürü nedenlerim var hiç kimse bni anlamıyoor ve en ömlii ççhok acı çekiyoorum hmde ççhok hherkksdn nnfrt ediiyoorum hiç biir şşeyhden zevk almıyoorum alamıyoorum!!! Dersllerim fna halde ççhok kktüü qçn sne dhha iiyidi ama bu snne ççhok fnna düşştü notllrm artk bu hyyt bna ççhokk zoor qliioor ölmek iisitiyorum
Ocak 16th, 2008 at 04:41
sabah uyanır uyanmaz oleceğim günü hangi sekilde olacağını düsünmek, sebepsiz yere çok sevdiğim iki yıllık ilişkimi bitirip oturup özlediğim için ağlamak fakat onu görmeye bile katlanamayacak kadar iğrenmek,etrafımdaki insanlarla slmlasmanın bile artık çekilmezzz ve sahte ve gereksiz gelmesi,birbuçuk yıl önce deli gibi istediğim yerde üniv. kazanıp gelip ve su anda burdan nefret etmek sadece ve sadece yalnız kalmayı istemek ………. bu melankolimi depresyonmu herneyseeee…
Ocak 17th, 2008 at 18:01
Birakin bu mutluluk oyunlarini. Adina melankoli dediginiz sey hakkinda yazip uzun uzun sorunlarinizi ya da melankolik oldugunuzu turlu sekillerde yaziyorsaniz buna gulerim. Bu kendinize ”melankoligim ben de iste, benim de kayda deger bir ozelligim var.” demekten baska bir sey degil. Kendinizi kandirmayin, kimse ruhunun varligina huznu kurban etmesin. Onun ne degerli bir sey oldugunu ben biliyorum, bu uzun uzun yazilip anlatilan olaylardan sonra kullandiginiz melankoli zirvasina bedel edilemez. Evet melankoli vardir, bununla yasamayi basaran insanlar da. Ama burada ”ben melankoligim” demek sadece bir kandirmaca. Belki asosyal, belki mutsuzsunuz. Ama melankolik degil.. Bu kavramin hakkini veren insanin burada sadece basit depresif durumlarini anlatacagini ve bunun adina melankoli diyecegini hic sanmiyorum. O yuzden siz siz olun kendinize yalan soylemekten, ya da daha iyiyi bulmak icin ”kotuyum” modlarindan cikin. Melankoli bana gore kutsaldir, ve en tanrisal seylere isik tutan seydir. Onu elinde bulunduran buyuk bir guce sahiptir gercekten de, ve tanri boylelerinin gozlerinde raks eder sadece.
Melankolikimsileri gormuyorum simdilik, saygilar.
Ocak 19th, 2008 at 02:25
yaziyi bende okudum.ve kendimle ilgili su tespitte bulundum.ben sanirim “gizli melankolikim”.melankolik insanda yasami tam anlamama kadar anlayabilme özelligide var. bazi arkadaslar ilgiden bahsetmis ilgi farkli birsey yasamda aradigini bulamama farkli birsey tabiki. her arkadas az cok melankolik oldugunu yazmis. tabi herkes kendinde buldugunu ifade eder. bu durumdan kurtulmak icin care aramaya gerek yok. ben sahsen tercihimi yapmisim. yasami iliskileri insanlari sorgulamayi kendime görev bicmisim. acida ceksem mutlulukta yasiyorum bazen. yasayin melankolik ne diyelim:).son söz viktor hugo amcamizin: ’ Melankoli, hüzünlü olma mutluluğudur ‘’.
bu hüzünlü mutluluk bana yetiyor…
Ocak 19th, 2008 at 15:25
ben kendimi bildim bileli melankolik yaşıyorum.. ama bakıyorum ki bu tarz baya ilgi gorüyo .ama insanların sahte melankolileri bana cok kotü geliyo… MİLLET OZENMEYIN BU DURUMA …
Ocak 19th, 2008 at 16:40
aaaa zaten herkes melankolik olmuşş
Ocak 20th, 2008 at 19:18
bende melankolik ım galıb aburda yazılanlara gore ınsanlarla konusmak ıstemıyorum onlardan kacıyorum kendımden herseyden tiksiniyorum yasamak bos gelıo dostlarım arkadaslarım bana ne kadar yardım etse ben onlardan kacmak ıcın onları kırıyorum we benden uzak dursunlar dıe tabıkı ama halımden memnunum
Ocak 21st, 2008 at 11:02
Neyi ister, neye göre yaşar, ne sever, ne sevmez sureklı ????? işaretleri herseyden uzak yalnız bır sahıl kenarında sigaram olsun ,saatler sonra benim gibi ???? işaretleriyle yaşayan biri gelicekdir. Belki o zaman ???? sonuna bir cvp buluruz
lease: hıcbır zaman bulunmuycak galıba 
Ocak 22nd, 2008 at 15:06
ouf.. İşte melankolik ruhum gün yüzüne çktı. Doldum birşeyleroldukça fazla geldi.. Taşıyamıyorum.Sitresli.. yarından habersiz umutsz ve karamsar beklemektesin ..Diner diye geçiştirmek istersin oysa ki gömüldükçe çıkamazsn. Brz sonra eve gittiqimde beni neler beklediqinden habersz karamsarca düşünmktyim. Bitmemş günün ardına birgün ekliyor Umutsuzca .. kafamdaki parçalar o anda bir senaryo olsturuyor hrsey toparlanıyor adeta..Nse yordukça tırmaladıkça dipsizliqe yüz tutarsn kurcalamanın anlamı yok yaşadıklarmız bizlere çk şey öğretiyor.Birde bu yönden düşünmeli İşte her zman oldugu gbi..İnsan ancak kndiisini tedavi eder.!
Ocak 22nd, 2008 at 18:01
yeter artk yasamkta mutlu olmkta ıstemıorm barı kımse karısmasnda ıstedım gıbı yasaım ouff
Ocak 22nd, 2008 at 20:03
olumsuz bakmanın bile olumlu tarafları var diebilyorsak biz sadece olumsuz bakmıyoruz olumsuz bakmadaki guvensızlıgı yalnızlıgı derdi kederi herkesin goremıyecegi biacıdan bakarak mukemmeleştırmeye calışan bızler bılmelıyızki bizi bizden alacakşeyler olmalı bulunmalı….etrafındakılerın ulasamadıgı mutluluklarda mutsuzluk içinde yuzmek kolay deil,
Ocak 22nd, 2008 at 21:41
BaşkaLarının uLaşamadıqı mutLuLukLada mutsuzLuk içinde yüzmek koLay deqiL. Çok qüzeLdi
Ocak 24th, 2008 at 01:10
melankolik olmamak için sık sık aşık olup deli cesareti ile hareket ediniz
umursamaz olunur gurur yapmaya gerek yok ::D foolish
Ocak 24th, 2008 at 19:59
Curse! anqeL of might yazmışsın. Hocam might ne demek (=
Ocak 25th, 2008 at 17:39
bu durumdan nasil kurtula biliriz!!!
kurtulmak istiorum…
Ocak 26th, 2008 at 16:14
yuw.. dha dorusu gilba o şrkıyı dnlerken yzdm angel of might ‘i svdiqm bi grubun en sevqidiqm sarkısı
aydınlattım mı 
olasılık bildiren bi kelime.. angel of might= melek için olabilr flan gbi bozuk bi söz takımı.) takma.. melankolikmiyiz:D buna cvp bulalım.. 
:
Ocak 28th, 2008 at 00:27
hayatımı al ust eden 3 şey:
aşırı qenelleme…
aşırı katılık…
aşırı mükemmeliyetçilik…
bıde ben
we sonuç
MELANCHOLİA
Ocak 28th, 2008 at 23:05
Melankolik oluşumdan hiç sıkılmadım evet melankoliğin bir iyi yanıda çok iyi sanatçı olabiliyorsunuz özellikle şair çünkü hp duygu seli içindesiniz ben şiir yazarım hep.Dünyayı en iyi melankolikler anlıyor bu bir gerçek çünkü sürekli düşünüyor.İşte kötü bir yanı nöbetlerinin olması ama o kadar da olur.
Şubat 7th, 2008 at 11:46
selam herkese…. arkadaşlar sizden ricam ..melankoli ve depresyonu birbire karıştırmayın.. sevgilisinden ayrılıp ..bi yakınını kaybedip depresyona giren melankolik değildir… bu olsa olsa depresyondur ve geçicidir…melankolik demek herşeyden iğrenmek ..ışıktan kaçmak ..insanları sevmemek ..sürekli mutsuz olmak değil.. melankoli gerçek melankolik için iyi bir özelliktir aslında..bu durumdan kurtulmak istemez gerçek melankolik… mutlu olmak ister ..olamazsada kendi içinde mutluluğu bi şekilde bulur..onun sorunu dış dünyadaki yalanlardan ..maskelerden uzak bir yaşam sürmektir….. mutlu olmasınıda bilir..ağlamasınıda…MELANKOLİ HASTALIK DEĞİLDİR…YAŞAM TARZIDIR…FELSEFEDİR…… hastalık olan depresyondur…bu ikisini ayıralım lütfen.. her üzgün insan melankolik değildir….
ben bazen gayet mutluyum ..bazende mutsuzum her insan gibi ..melankolinin özelliklerini taşıyorum. melankoliğim . . ama ışıktan kaçmıyorum…mutluluğu kendi içinde buldum…… yalanlardan sahte kimliklerden …maske takmış insanlardan uzak olmak bir melankolik için en büyük mutluluktur zaten…. çünkü istediğide budur……………. melankoliyi gerçekten yaşamayan tam olarak hiç bi zaman anlayamaz
Şubat 7th, 2008 at 22:27
1.Evet ben melaknkoliğim diyen her kimse ya kelime anlamını ya da ne yaşadığını bilmiyor demektir.
2.Melkankolik olmak artık rahatsız edici berbat bir durum olmaktan çıkmış gençlerimiz ben melankoliğim,yakarım bir sigara içerim hep bira tavırını önad olarka kullanmaktadırlar…
3.Melankoli anlanılacak aaa ben bir melankoliğim denilecek bir durum değildir.
Bu zavallılıktan başka birşey değildir birşeylerin arkasına saklanıp kaçmaktan başka hiçbirşey değildir
Hayatım boyunca siz ve sizin gibilerden nefret etiiğim kadar kimseden nefret etmedim.Bırakın artık şu ergen gerilimini.Bırakın artık libaral nihilist tavırlarını.
Sizin bu dünyaya taktığınız önadları o hiç mi hiç umursamıyor.
Çarkını döndürüyor oyunun yapıyor ki dünyanın yaratılış amacıda budur zaten.Sınavdır,denemedir !
Titreyin kendinize gelin.Bu yazıyı yazmamın tek bir sebebi var ise bu kadar insanın buraya yorum yapması ve kendince cidden yazık etmesidir.
Şubat 12th, 2008 at 14:46
abi ne yapacam yaffff oooooooooooooofffffffffffffffffff ooooooooofffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff
Şubat 13th, 2008 at 08:20
melankolııgm ama hıcte mutsuz deılım bız melankolıklerden cok ınsanları hayatı ewrenı tanıyan war mı?yk olamaz da bız mukemmele yakın ınsanlarınız sole bı yanılgıya kapılmamk lzm bızden mukemmelı war dıe hırslanıp karamsarlıga gerek yok cunku bızden mukmmel ıs yapan kımse yok abı ya sallayın dıer oo tum mutlu dusunen ınsanları bız toplanalım kendıı ıcımızde gorsunler kımmıs melankolık herkesın agzında bu laf war ama anlamını bılen bırı war mı dıe cok merak edıodum bılenlerı we yorumlarınızını gorunce sewındım ama sunu da unutmamak lazım bz kabugumuza cekıldıkce ınsanlar bızım gbı ınsanlara muhtac kalırrr sız en ıyısı mı bu kadar abartmayın karamsarlıgı bızden daa kotu durumda olan ınsanlar warrr onemlı olan kendımızı bılmek tanımak we bu durumlara sahte hayata ayak uydurmak yapıcaak baska bısı warsa yorumlarınızı beklıorum
Şubat 13th, 2008 at 11:20
mazoist sallama sen melankolik fln deilsin öyle olsaydın böle düşünüyor olmazdın melankoli bir tür hastalıktır ve bu tür şeyler düşünmezler onlar genellikle mutsuzdurlar mutlu deilleridir galiba anlamını sen de tam olarak bilmiyorsun melankoliğim die geçinip duranlardansın sanırım
Şubat 13th, 2008 at 15:10
bu melankoli ile ilgili belirtiler bana uyuyor ben nasıl kurtulabilirim bu sendromdan ya?
Şubat 15th, 2008 at 13:16
şizofren mazoşist melankolik kendini küçük göremk karamsarlık nefret kötü aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa neysem neyim bunların hepsi niye buraya yazıyorsam yerin dibine girmek istiyorum … tamam yeter çok uzaatın sus artık ok sustum …
Şubat 15th, 2008 at 14:25
sevgilim beni terk etti.
aynı okulda calısıyoruz.hergün yüzüne bakmek zorundayım.arkadaslarımız aynı hersey aynı.hersey onu hatırlatıyor bana yasadıklarımızı, gecelerimizi, oyunlarımızı, sevinçlerimiz üzüntülerimizi. arkadas kalalım dedik beceremedik. hep aklımda geri dönecek düşüncesi vardı onuda dün yitirdim. ne yapacam ben simdi. hergün biraz daha eriyorum. bunaldım. inanın annemi ailemi hiç bu kadar özlememiştim. her gece ağlıyorum. resmine bile bakamıyorum. onu cok özledim o ise beni hiç dinlemiyor. benden artık nefret ediyor. ben bunu hakedecek adam değilim.
Şubat 15th, 2008 at 14:27
bu yazıyı yazarken bile hüngür hüngür ağlıyorum. cok yoruldum okulun ilk günlerine geri dönmek istiyorum. hatta buraya keske hiç gelmeseydim diyorum. bitttim kendimi bile yitirdim.
Şubat 15th, 2008 at 15:47
aynada gulen yuz we aglayan yuzn bir arada olmasıdırrr
Şubat 15th, 2008 at 23:49
arkadaşlar hayatın içinde yaşadığınız o küçük acılar..ayrılıklar melankoli değildir…melankolik olmak zordur..ve melankolik insan normal insanlar gibi sıradan değildir…yaşadığınız depresyonları melankoli ile karıştırmayın…..bi melankolidir aldı başını gidiyo…. ama sadece laf.. anlamını bilmeden melankoliden söz etmeyin derim………mazosist sanada katılıyorum
Şubat 16th, 2008 at 18:40
ustte melankolık deılsın demıssınnn ee sen nesın pekı ne ısın war melankolık deılsennn ben melankolıgıyle yasayalı uzun zaman oldu dogumdan berıdır ne kadar kolayy yorum yapıosunn boleee onemlı olannn melankolıgle yasamayı ogrenmekkk gıt bı psıkıyatrıste anlatsın sana ben cok tedawı gordumm cnm ama ıste ıs kendınde bıtıooo bellı bı boyutu asıo ınsannnnn ınan bıras dusun sende asarsın nefıseee
Şubat 18th, 2008 at 19:11
ya arkadaşlar ne kadr kolay bn melankoniğim diyebiliyosnz yaşadıınz basit mutsuzlukları geçici depresyonu melankoli olarak adlandırmak çok yanlş bndd bu yukarıdaki belirtilerin hepsi var ama bn melankoliğim diyemiyorum çünkü melankoli çok ağır bir hastalıktır ve tedavisi yıllar alabilir mutsuzluk nedenlerinizi bilemem ama bir çoğunuzn abarttıığnı düşünüyorum yakınlarınızın size yardım edemiğeceğini düşünüyorsanız biz birbirimize yardım edebiliriz yardım almak isteyn cvp yazabilir
Şubat 18th, 2008 at 19:57
hüzünlüyüm acıçekiyorum bi sebebi yok kendimle barışamıyorum en önemlisi sevemiyorum
Şubat 20th, 2008 at 12:41
Bu yazılanları okudum tam ben yaa inanın kii..Ama bence herkes aynı kimse kendini kandırmasın
Şubat 20th, 2008 at 13:44
bir insan ne yaparsa inanın kendisine yapar kendinden başka kimse zarar veremz sen istemişindir sonucuda acı olmuştur.
hepimiz sıkıntılar çekiyoruz hepimiz kimsenın başına gelmeyecek şeyler yqaşadım deriz fakat bunu dillendirerk çare bulamayız,özgür kardeş demişki hüüznlüyüm nedenını araştır once sora bu uzuntu benımle beraber yaşasınmı yaşamasınmı yaşamayacaksa ondan uzaklaşmaya çalış her insan mutluluğ hak ediyor ve bir tebessümle bile yaşamayı öğrenmek lazım…kendi kendinizin piskoloğu olun…
Şubat 20th, 2008 at 16:41
çok yoruldum herşeyden,ama acıyı yudumlamak hala tatlı gelio bi yandan..kendimi bildim bileli buyum böleim..karamsar diyenler oldu,hasta diyenler oldu..kimse anlamaya çalışmadı bu da beklediğim bişi diildi zaten..şimdi depresyon tedavisi görüorum.gothic tarzm,ama bunu insanları ayırdetmek we sınıflandrmak için kullanmıorm,sadce nasıl hissediosam öle görünmek istiorm.artk bu durumdan kurtulmak istiorm ama bi yandan da memnunum halimden..çünkü….
fazla sorguladıımı,bi birikimim olduunu we en önemlisi düşünebildiimi biliorum we bu bnm yaşama sebebim..derinlerde kaybolmayı sewiorum,bazen düşünmek öldürüo bni..uyku ile uyanıklık arasındaki huzursuzluuu taşıo ruhum..bn böle mutluyum ama bi şekilde hayata tutunmak lazım..belki tarzım değişebilir ama gothic felsefe we melankoli hep bnm hayat tarzım olarak kalcak..özenilecek bişi diil ama özellikle”özenti” diye tabir ettiimiz gençlik sırf yüzeysel sahte bi imajdan ibaret..büyüyünce düzelirler:d bnde 18 yaşındayım ama inanın ruhum 30u çoktan geçti…bedenimse ilaçlara emanet..
Şubat 20th, 2008 at 17:03
Melankolik kişi duyarlı bir yapıya sahiptir. İnsanlarla iyi ilişkiler kurmak isteyebilir. Ancak doğal olmayan yapmacık ilişkiler sahte kimlikler, maskeler, incelikten yoksun düşüncesiz davranışlarla karşılaştıkça bundan vazgeçip içine kapanır.
işte ben insanlarda bekledigimi hiç bulamadım.herkez fani şeylerin peşinde…
Şubat 21st, 2008 at 11:28
Herşey o kadr basit geliyoki insanlara herhangi bi durumdan ders çıkarmak içn illa o hatayı kendi yapması yada hatanın onu bulması gerekio bnmde ruh halim kötü insanın dünyada en son kaybetmek istediği kişi sevdikleridir çünkü onun acısını bi kere Allah yaşattımı ömrün boyunca unutturmuyo ve de ayrılıklar…onsuz yaşayamam,intihar ederim gibi laflar çok saçma elbet herkes sevip sevilcek önemli olan doğru insanı bulmak deilmi aradığın zamnda çoğu şeyi bulamazsın olacağı varsa zatn AŞK gelip seni bulur.I love you.I hate you.Yalan dünyanın yalancı insanı şimdi mutlu olmayı dene.Umarım başarırsın.En azından kaybeden ben olim
Şubat 24th, 2008 at 10:27
melankolizm inanın hiçbir insanın içine düşmek istemeyeceği kadar kötüdür.
melankoli dendiğinde etrafındaki gördüğün herşeyin anlamını sorgularsın hayata anlam veremezsin sonu olan dünyada neden hergün aynı ve rutin şeyleri yaptığını ve bu yaptıklarının birkaç saniye sonra kaybolduğunu sorgular. en samimi ve yakın arkadaşının bile gün gelip yalnız bbırakacağını bilir korkar çare arar inancı varsa inandığından yardım ister sadece ona dayanır çünkü başka dayanacak bir gücü yoktur.en yakın insanın bile “insan” olduğunu ve onunda bigün gideceğini sorgular korkar bu yüzden mutsuzdur.toplumdan kaçar.kaçmasının sebebi kendisinin o topluma girecek kadar değerli olmadığını düşünmesidir.etrafındaki insanların herzaman kendinden üstün olduğunu düşünür kendisini aşağılık görür. bu insanın rahat ettiğini sandığı yer yalnız başına kaldığı yerdir ama ordada düşünce ve sorular peşini bırakmaz bu durumun son aşaması intihardır . nerdenmi biliyorum bizzat yaşadım ve hala kurtulamadım.
Şubat 24th, 2008 at 13:11
evet ben gerçek bir melankoliğim ve de depresifim üstteki arkadaşların dediklerine yani sahte melankolik söylemlerine kesinlikle katılmıyorum bence üstteki belirtilerden birini bile kendinizde görüyorsanız doktora gitmenizde fayda var 8 yıldır böyleyim ve hala aynı..çok zor değişicem gibi geliyor bana..
Şubat 24th, 2008 at 15:07
beni benden iyi kim bilebilir…hiçkimse!
işte bu yüzden duvarlarım sizlere karşı,anlayamazsınız,kendinizden öte dinleyemezsiniz beni,yüreğinizde sırf benim için karanlık bir oda açamazsınız…korkarsınız karanlıklardan…
ama bende size açmam ruhumda bir oda,almam hiçbirinizi..benim odalarımda da günışığına yer yok!
yaratılışım böyle,çocukluğumdan itibaren bilemedim hiç mutlu olmak nedir,nasıl yapılır,nasıl gülerek uyanılır sabahları…
eskiden umudum vardı,belki birgün öğrenirim derdim kendime,belki birgün bende yaşayablirim onlar gibi!
neden derdim bilmiyorum…gerçekten istediğimden mi,sizlere özendiğimden mi ya da sadece sizler gibi nasıl yaşanır merak ettiğimden mi…
bilmiyorum…
ama artık biliyorum,aynı durakların yolcusu değiliz biz..dünyamı ben yarattım..öldüğümde kimse hatırlamayacak belki beni ama dünyam kalacak miras mezarıma…
aşk da değil derdim…
bir kez yaşadığımı hissettirdi bana,teşekkür ederim,ama bitti…
güzel şey dediğiniz şey beni daha da dibe götürüp bıraktı,aşk bitti…
şimdi daha yoğun günlerim,daha karanlık…
ayrılık var yatağımda,birlikteyiz her daim…
melankolik değiliz,depresyonda da…kendi halimizdeyiz sadece,dünyanın dışında,kendi dünyamızda…
Şubat 25th, 2008 at 05:46
vakit varken tomurcukları topla zaman hala akıp gidiyor ve bugun gülen bir çiçek yarın ölüyor olabilr ! dediğim gibi hayat kısa eger hala
hayattan umudu olmadıgını düşünen insanlar varsa beni bulsun !!
Şubat 25th, 2008 at 14:15
meLankolik buysAa..! biz bi çArşı olarak..! çArşı melAnkoli’Gede kArşı..
Şubat 26th, 2008 at 23:53
Bende MeLankoLiqim.
Halimdende Cok memnunun.
Seviyorum meLankoLiqi (:
Mart 7th, 2008 at 18:18
bu siteye geliş nedenim tammen farklı ve çok süpriz bi şekilde oldu nilüferin melankolik isminde bi şarkısı var ve ben bunun anlamını merak ettim ve internette arattığımda bu siteye ulaştım ve melankolikliğin tamamen beni tanıttığını anladım kullanılan tabirler tamamen beni özetliyor isim olarak kulağa hoş gelse de melankolik olmak gerçekten güzel bi şey değil ve kesinlikle sonradan olunacak bi şay değil melankolikler gerçekten de her şeyin hep bi güzeli bi iyisi var diye düşünürler ve hayatta hiç bi şeyden memnun olmazlar kendilerini hep bi yola bi ortama sokmak bi şeylere ait olmak isterler ama olamazlar asosyaldirler,yalnızdırlar hep hüzün içinde ve karamsardırlar gözleri ve dudakları hep sarkıktır buna inanamadım çünkü kendime aynada baktığımda çoğu kez bu ifadeyi görüyorum ve çok doğru bir tespit bu hep bi şeylerden korkarlar başarısız olmaktan korkarlar bi ortama giremezler girerlerse de hep muhalefet olurlar ve mutsuz olurlar acı duymaktan zevk alır duruma gelirler ki bu hastalığın en belirgin tanımıdır ama bi yandan da yalnızlık onlara bi mutluluk ve farkındalık getirir kendilerini hep farklı görürler herkesin yaptığını yapmazlar sırf farklı olmak için ama kendilerini de bunun için zorlamazlar içlerinden öyle gelir çünkü.Çok büyük potansiyelleri,kendilerini sürüden ayıran ilginç meziyetleri vardır zorlamayla asla bi şey yapmazlar kendi bildiklerini okurlar yanlış bile yapsalar farklı olmak adına bundan asla vazgeçmezler hiç bir kural onları bağlamaz dışarıya bunu yansıtmasalar da içlerinde hep asi ve özgürdürler evlenmekten korkarlar bir işte yükselme şansları varsa hep çekinirler başarısız olurum veya devamında ne olacağım bana ne getirecek gibi düşünceleri olur hep akıllarını kurcalayan bi şeyler vardır akılları boş olmaz hep bi şey kurcalar kendileriyle çok hesaplaşırlar ve bu hesaplaşmalar kendilerine çok zarar verir ama bundan çoğu zaman bi zevk duyarlar yaptığı şeyden vazgeçmek isteseler de kurtulamazlar ve bu hastalığın iyice içine düşerler kendilerin değiştirmek için çabalasalar da başaramazlar bu uzun yazı tamamen benim kendi hayatımdan ortaya çıkardığım sonuçlar iflah olmaz bir melankoliğim ve bundan mutlumuyum ben bile bilmiyorum ama bunun çözümünün içimde olduğunu düşünüyorum ama 26 yıllık yaşamımda bunun üstesinden gelemedim inşallah üstesinden gelirim…
Mart 7th, 2008 at 18:28
okuduğum bazı yorumlarda melankolikliği sadece aşk ayrılıklarından ibaret olarak gören arkadaşlar var kesinlikle yanlış bu melankolik olmak tamamen yaşamın bütünüyle ilgilidir ve hiç bir şeyden mutlu olmamak,kendini hep yetersiz görüp kendini suçlamak,kendi içinde bile huzuru bulamamak,her şeyi çok sorgulamak,birinden ilgi duymak değil de birine ilgi duyulduğunda bundan karşılık beklemek ve bunu alamamak,hep hüzün duymak ve bulunduğu hiç bir konumdan mutlu olamamak diye kısaca tanımlanabilir dediğim gibi depresyon gibi bi şey değildir melankoli ve insanda genellikle doğuştan beri olan bi özelliktir(hastalıktır)bence ve bu hastalığı içinde barındıran kişiler bundan kurtulup kurtulmama konusunda da pek kararlı değildirler bundan mantıksızca keyif aldıkları zaman çoktur diye düşünüyorum ben…
Mart 8th, 2008 at 12:15
melankolik_82 sna katiliorm ! cok haklsn brdki yormlrn hpsi ayrldktn snra yazln yormlar yda oznti !
Mart 8th, 2008 at 16:04
bende melankoliğim ve yaşadığım bunalım gerçek. birileri yaşamadığı bunalımları anlatıp çok şey kazanıyo ama benim hiçbir özelliğim olmadğı gibi sanatsal bir kabiliyetetim de yok. bu yaşadıklarımı anlatabilsem melankolik nasıl olunur görürdünüz.yukarda okudum melankolik olup halinden memnun olanlar varmış ne bu kendini ifade etme biçimimi? elinde muhtemelen sigara vardır ve sagopa kajmer dinliyodur gerçi bende öyleyim ama bunun özenilecek bi tarafı yok. size tavsiyem mutlu olabiyosanız öyle kalmaya çalışın benim gibi bir hiçseniniz ve hep pişmanlık duyuyosanız varolmak gerçektende büyük sorun. elimde sigaram ama yanan o değil benim
Mart 8th, 2008 at 16:08
beni anlayabilmen gerçekten beni çok mutlu etti ezgi demek ki aynı düşünceleri paylaşıyoruz melankoliyi aşk acısı olarak anlamak gerçekten çok basit geliyo bana ama bu düşüncede olanları da anlayabiliyorum artık yaşadığımız bi şeylere isim vermek doğru bi şeymiş gibi görünüyo belki ben de kendi hatalarıma yanlışlarıma bir isim arıyorum ama pek sanmıyorum çünkü bu sitede melankoli üzerine anlatılan bütün tanılar bende mevcut sadece ölme isteği ve düşüncesi yok ben galiba olumlu yönde bir melankoliğim sen kendini hangi özelliklerinle melankolik olarak görüyorsun tekrar teşekkür edrim düşüncelerin için…
Mart 8th, 2008 at 19:46
Arkadaşlar bunun tedavisi yokmu?? son 2-3 hatta daha fazladır bu hastalık içindeyim. çok kötü bir durum. intiharı bile düşündürebiliyor. zaten melankolikler beni anlayacaktır. tedavisi yokmu bunun? :/
Mart 8th, 2008 at 23:28
ya bu cidden özenilcek bişi diil,tedavi şart,her nekadar ilaçlar bi şekilde uyuştursa da sizi ,çabalamak zorundasınız.bn de bunun aşk acısı olduuna inanmıorm,bu kadar basit bişi diil çünkü..insanları damgalamayalım lütfen,bi düşünün çewreniz sizin hakkınızda neler düşünüo..burada melankolinin tanımını yapmaya çalııo insanlar,bnce anlatılcak bişi diil,anlatmaya çalıştıında da özenti oluosn:d yaşayan bilir diorum ben..bi arkadaş tedavisi war mı diye sormuş evet war.major depresyon tanısı koyuolar bizim gbilere,psikyatriste gitmen şart,aldıın ilçlar intiharı düşünmeni önlüo,yemek we uykunu düzenlio,fiziksel anlamda ii,ama doktor senn düşünce tarzını değiştirmeye çalışıo ki bu çok zor.o yüzden “ben iyileşmek istiyorum” cümlesini inanarak sölemelisin kendine.seni senden başka kimse kurtaramaz…
Mart 9th, 2008 at 17:35
arkadaşlar ilaç tavsiye edeyimmi size (:
Passiflora adında bir ilaç var bunu kullanabilirsiniz (:
Mart 10th, 2008 at 10:27
ben de melancoliyim ama mutsuz daadeğilim ya arkadaşlar bir anlamı daha mı var bu melancoli nin arkadşarım melancoli kara sevda anlamına gelir diyolar doğrumu
Mart 11th, 2008 at 01:04
kara sevda diildi kara bir hal diyebiliriz çünkü melankoli aşk ile hiç arasında bir kavramdır yani aşk olmamasıdır değişik yorumlara açıktır (:
Mart 13th, 2008 at 14:18
merabalr ewt malesef bende melakolik den biiryim ben cok mutsuzum.yalnizim su anda ailemden sevdiklerimden cok uzagim ve kendimi kapana kistirlmis gibi hissediyorum hersey ustume ustume geliyor hic bir seyin zevki tadi yuzu yok hersey bos geliyor..gercektende ole hersey bos hayatimda …son zmanlarda ornegin bisi izlerken birini aglarken gulesim geliyor guluyorum kahaha atiyorum sonra birden aglamaya basliyorum sonra delimisin kizim sen napiyosun diyorum kendi kendime..yasamak
o kadar boski artik benim icin hic bir anlami yok cabasi yok bu zamana kadar cok savastim ama olmadi beceremedim ..ewt belkide ben beceremiyorum yasamayi.ben hicbirseyim degersizim zavalliyim.mutlu olmayi bile beceremiyorum…ve herseyden nefret ediyorum..ozellikle ailemden.(aslinda cokda seviyorum)ama ofkem daha agir basiyor cunku onlar cok hata yaptilar ve her seferinde agir yaralar goren ben ve kardesim olduk…neden varim ben hicbiseyim yokken neden nie yasiyorumki…biliyomusunuz(BEN BU DUNYAYA HIC ALISMAMADIM)BEN BU DUNYAYI HIC SEVEMEDIM..BEN BU DUNYADA MUTLU OLAMADIM…
Mart 15th, 2008 at 13:01
merhaba benim sevgilim melankolik ama onu çok seviyorum düşünceleri fikirleri
inceliği samimiyeti
herşeyiyle çok farklı çok iyi. bu durumun nasıl düzelebileceği konusunda fikri olan varmıı
onun için herşeyi yaparım yeterki o mutlu olsun! önceleri bana evlenme teklif etti ama sonra evlenemeyeceğini çünkü bu yükü taşıyamayacağını söyledi.ama bensiz mutsuz oluyo. biliyorum seviyo hemde çok seviyoo benim için ailesine karşı durdu ve benim mutlu olabilmem için çırpınıyo onun hastalığı sorun değil benm için hep ölümü düşünüyo ve hep en iyiyi istiyo istediğinin olmasını istiyo yoksa gene ölümü düşünüyo bizim genelde buluşma yerlerimizden biriside mezarlık. çok mutsuz onun mutlu olabilmesi için ne yapmalıyım ? onun bu durumdan kurtulmasıı için neyapmalıyım??
Mart 17th, 2008 at 16:35
her kes farklı bi yorm yabmışş. pesimistle melankoliği karıştırmayalım. ‘ben melankoliğim! diyen herkes melankolik olamas. bunu herkes blior (:
çağımızda özentiler çoğaldı. herkes farklı kafadan.. unutmayın en ağır depresyonların altında bile en ufak nedenler yatar! ben melankoliği dertlerini seven biri olarak uzun süre önce duydum we anlamını araştırmadan acaba öylemiyim die düşündüm ama tek bi kelime olarak ifade edinmesi garip geldi. aradan aylar geçti araştırdım ve kısmen benim yüzleşmekten hep kaçındığım duygularımı anlatıyordu.. korktum bi an ki pskikolojik destekde alıyorum ve bundan nefret ediyorum.. sadece 1 günn normal biri olmayı denedim ama.. başaramadım! inanın hayat çok acımasız!!
benden size bi tavsiye.. HİÇBİR ZAMAN İNANCINIZI YİTİRMEYİN..!! (dinsel açıdan deil) yaşamak için 1 neden bulun.. hayalide olsa küçük 1 neden.. ‘ben melankoliğim’ demekde kolay bi şey deil.. mutlaka wardır bi sebebi.. kimseyi tanıyamayız..
ama lütfen eleştirirken biraz daha karşımızdakileri düşünelim.. melankoliğin bi çaresi warmı bilmiyorum ama ben hep şu yönden baktım; elinizde 2 bardak var. birisini yere attınız 3-4 parçaya ayırdı ve yapıştırdınız. sizce o eskiden sağlam olan o bardak yapıştırılınca eskisi gibi olur mu?? bunun cevabını herkes biliyor.. HAYIR..!! insanın o hassas bazı duygularıda buna benzer.. bi anlık hata.. götürür herşeyi..
geleceğin psikoloğu (:
Mart 17th, 2008 at 19:21
hemen hemen hiç bi sorunum yok(büyük) maddi durumum da geçiniyoruz işte ama mutlu değilim durduk yere ağlıyorum insanları sevmiyorum bana göre insanların % 70 i ölmeli toplumu sevmiyorum ondan uzak olmayı seçiyorum ve mutlu değilim … hem de hiç … bu açlık değil ama ben hayatın kötü yönlerini görüyorum asla iyi tarafıyla avunmuyorum daha doğrusu avunamıyorum elimde olmadan bunu yapamıyorum sizce bu pesimizm veya melankoli mi?
Mart 19th, 2008 at 09:27
tamda beni anlatıyo tuttum senı dost melankoli rap dinlemek istiyosanız doğu bophorus bu olayda one numara :P Ben bir DePReSiF …
Mart 19th, 2008 at 20:51
aslnda şöle nasl anlatiim blmiormki her yonden cok ii’m yni derdm fln yok ama bnde blmiorum insanlri sevmiorum nefrt ediorum snki onlrda bni sevmio nsl bi hayt bu yaa ? bn ozgur olmk istiorum kimse bna karısmasn icimdeki duyguları bnde anlatamiorumkii herneyse anlayn anlamstr halmdn hic mutlu diilim =(=( 14 yasnda olmama ragmn =(
Mart 20th, 2008 at 10:21
melankoliği ilk duyduğumda kötü bir şey zan ettim. bu nedenle melankolik olmadığımı söyledim.
ancak melankolik nitelikteki şahıslarda ğörülen özelliklerin bende ki özelliklerle aynı oldunu ögrendiğimde
bundan vaz geçtim
kimsebin kendisini anlamaduğı biri zan edersem kendimi tarif edecek olsaydım herhalde bıu şekilde tarif ederdim
bu aslında o kadar kötü bir şey değil
sanırım bunla mutlu olabilirm
Mart 20th, 2008 at 15:06
Mart 20th, 2008 at 19:35
merhaba ben hasan bu yzıyı cok begendım gercekten cok doğru anlatılmış bende okuduktan sonra aynı oldugumu hıssetım slmlar
Mart 20th, 2008 at 20:24
melankoli evet öyleyim sanırım yorurldum herseyi içime atmaktan ve kimsenın benı anlamamsından ve kendi dünyamda yapayanlız kalmaktan yoruldum kimse benı anlamıyor hiç kimse
Mart 22nd, 2008 at 00:44
loş odasında kendi içine çekilen bir kız… uzaklaşmak… eski günlerdeki güzellikleri özlemek… insanların sahteliğini görmek… acı tecrübeler… ve insanın kendini bilerek karanlığa yalnızlığa itmesi kendine olan müthiş sevgi ve kendine zarar verecek herşeyden büyük bi kaçış… bu kaçıştan mutlu olma haz duyma… bu mutluluğu hissederken gözlerden yaşların süzülmesi… sanırım melankoli… ben bi melankolik miyim?? sanırım evet…
Mart 22nd, 2008 at 13:24
arkadaşlar biz ayrıldık melankolik sevgilimlee.bir sorun yokken durup dururken neyse melankolik arkadaşlar allah tan şifa diliyorum
Mart 22nd, 2008 at 16:03
Melankolik bir kişinin en güzel tarafı bir filozof gibi sürekli düşünmesi bu sayede birçok şeyi çözmesidir.
Mart 22nd, 2008 at 16:07
En yukarıdaki yazıyı bir yerde yayınlayabilir miyim?Tabi yazının altında kaynak olarak bu sitenin ismi yer alacak.
Mart 22nd, 2008 at 16:37
# 115 GhostWriter123
Kaynak göstererek istediğin yazıyı kullanabilirsin
Mart 22nd, 2008 at 18:04
bn bu kelimeyi bi yerde duymuştum ve anlamına bakmak için bu siteye girdim.ve melankoliğin tanımını okuduğum an İŞTA BEN BUYUM dedim.kendimi tanıdım bu tanımla birlikte ben aslında bir melankolikmişim!!!
Mart 28th, 2008 at 15:22
ben de yeniim ama tam bir melankoliğim
ben kendimi anlıyamıorum mutlu olduğum da neden ben mutluum diorum
kendi kendime basen acı cekmek haz verior bana ve ben melakolik olduğum içi benle
sırf melankolk olduğum için yatan kızarkdslarıma seslniorum anlamıorum sizi
ben mutsuzluktan zewk alan bir adamım mutlu olmak istiorum ama ne yapsam olmuo
melankolk olmm ben madde kullanmama teşvik edio basen başarıorum işten benm diorum
basen de dünyayı yok etmek isitirum tirbal yaşamaktan bıkttım ….düzli hayat istioum
burada anlatırken bile ne anlatığmıda bilmiorum ama yazıorum herşe cok saçma
Mart 28th, 2008 at 16:20
hersey anlamsız gelıo hersey sıkıcı .karanlık ve sadece kendımlı bır hayat olamıo..en kötüsü de sevmek..sevemıorum sevemıorum..bır sevgılım olsun dudaklarımız yanaklarımız başbaşa bı karanlık sokakta yurusek sımsıkı sarılmısken bır bırımıze..başı omzumda mesela yada konusurken basbasa yuruyerek bır sehırden bır sehıre gıtsek..
Mart 31st, 2008 at 10:08
bu ülkede yasayan genclerin hepsi melankoli insanları bu psikolejiye düsürenler utansın yinede hayat güzel kimse kendini zincirlemesin
Nisan 4th, 2008 at 09:46
bütün bu belırtıler bende mevcut hemde bütün bu belırtıler ıle :omfg bence bu topluun kanayan yarası halıne gelmıs gozlemlerım dogrultusunda vardıgım kanaaat ALAYIMIZ MELANKOLIK OLMUSUZZZ bunn sebebı kımse durust olmuyo olanlarada ınanmak ıstenmıyo
Nisan 4th, 2008 at 18:55
ben melankolik olduğumu bilmiyordum,banada kiracım söyedi.bir güzel acıklamasınıda yapınca hepden kendiniyanlız hissettim.müzikle uğraşmam beni daha mutlu kılıyor.yaptığım besteler bana cesaret veriyor.iki hafta oldu bunu söyleyeli nezaman kendine gelirim bilmiyorum bu arada psikolağa gitmedim çünkü kız arkadaşım psikoloji okuyor o zaten uçmuş.ondanda ayrıldım.öcekide kırıktı zaten,yanlızım ama çok mutluyum,kimsenin kapımı çalmaması yada beni aramaması birmsj bile ataması beni sevindiriyor.YADA BU ŞUANKİ HALİMLE YÜZLEŞEREK BENİ BENDE ALIP BAŞKA DİYARLARA GÖTÜRÜYORRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR.
Nisan 6th, 2008 at 11:01
aynen beni tanıttı yaa
Aslında böyle olmak daha iyi diye düşünüyorum sahte dünyanın sahte insanalrının arasına karışmamamk daha iyi
Nisan 14th, 2008 at 16:03
ben neyım kımım napıyorum melankolik deil
ama neyım mazoşistim galıba ınsanlara cı cektımıcem dıe kendımden
alıyorum hırsımı vebamı bu neyse hıc degılse duygularım var
mutsuz olabılıyorum mesela bi kerede aşık olmuştum ama o benı sevmemıstı aşk ıkı kısılık dımı dogru hermeyse çok mutsuzum hıcbıseyden
zevk alamıyorum bı sorum olucak madem sonumuz bellı ne halt etmeye geldık bu dunyaya çok merak edıorum off başım dönüyor neyse by
Nisan 14th, 2008 at 17:39
melankoliğim diye bir saçmalık görmedim…buna günümüzün özentileri denir.böyle hassas bir konunun ne hale geldiği malum..insanlar ne acılar çekerken siz dandirikten bir şeyle kendinizi melankolik sanın…melankoliğim,peismist girl:D:Dne acı ve komik değil mi?
Nisan 15th, 2008 at 15:23
ewet bütün bu tespitlerin hepsi doğru geldi bana çünkü çok kısa bir dönem önce bende melankolik devresi geçirdim diyebilirim bütün yorumları okudumm çokda güzel buldum ama bazıları vardıki çok saçmaydı herşeye ve herkese rağmen hayat çok güzel
Nisan 15th, 2008 at 20:24
bana göre hayat çok güzel diyen biri melankolik değildir… örneğin bana hayat zindan işin garibi ben 17 yaşındayım ama ben bu anlatılanlara 9 yaşından beri uyuyorum hiç bi zaman çok kişinin olduğu yerde ben yoktum sevmiyorum insanları doğru ayrıca hep mutsuzum haytta mutlu olmak için bir sebep gerek mutlu olan tek şey ismim ( adım mutlu ) tanıdığım 10 kişiden 9u bana aynı şeyi söyler sorar ”adın mutlu ama sen hiç mutlu değilsin”
Nisan 16th, 2008 at 22:10
evet daha önce yazdıklarımı bi kenara atıp hayata tutunmayı denedim günlerce.benimki bir aşk acısı deildi belki, belki maddi bir sıkıntıda degildi. içimdeki uçurumun kenarında düşüp düşmemek arasında çırpınıp duruyordu yüreğim. ve yine herşeyi bıraktım. kendi mezarlığıma çekildim. bütün renkler sadece siyahtan ibaret. perdelerim yatagım puflarım dolabım raflarım odamın rengi halılarıım sandalyem.ve içeriye güneşin girmesini beni o derin düşüncelere atmasına izin vermiyorum. yatıyorum kalkıyorum heryer yine karanlık saat kavramını unutmamı sagladılar. olmuyor hayata bir yerden tutunmaya yetmiyor benim gücüm. diğer insanlar gibi aşk acısı demiyorum ben kendi hastalığıma. ve artık günde 5 defa nargile içiyorum ki ciğerlerim iflas etsin ve bi an önce ölebileyim diye. eski beni kaybettim. ve bulamıyorum. herşey boş geliyor. kimseyi görmek iki çift bir kelime söylemek istemiyorum. artık gözyaşlarım bile kurudu. derdimi odamın duvarlarına bakarak anlatıyorum. sonumun ne olacagını hiç bilmiyorum. belki de bir kutu antidepresanı bir defada içip başka diyarlara gitmeyi planlıyorum. yıllardır böyleyim ve artık daha da sert olmaya başladı bu hastalık bende. en son ne zmaan güldüğümü hatırlamıyorum bile. bir robot gibi sadece bir odanın içerisinde ölmeyi bekliyorum. ne zaman elektriğimi keserlerse o zaman gözlerimi yumacagım herşeye. ve ben bunu çok istiyorum. birşeyi taklit etmek çok zordur. insan bir hafta mutsuz üzüntülü numarası yapar. ama yıllarca mutsuz yaşamayı çoğu insan beceremez. karanlık bir odada sonumu bekliyorum. ve melankoli artık bana göre karanlık ve siyah perdelerin arkasında: başını ellerinin arasına alarak tutulan bir ölüm nöbetinden başka bi anlam ifade etmiyor. hoşçakalın…
Nisan 16th, 2008 at 23:13
lanet olası bi insanım ne olursam oluyum melankoligim işte HELP!!!!
Nisan 17th, 2008 at 14:48
Valla arkadaşlar, hayatın acı gerçekleri insana melankoliyi falan unutturuyor. Zamanla insan melankoliyi yenmek zorunda olduğunu, bunun çok gıcık bişey olduğunu anlıyor. Benim size tavsiyem bir an önce bu saçma durumdan kurtulun, bakın etrafa, hayata, insanlara, YAĞMUR’ a nasıl neşeli, mutlu, hayat dolular. Melankolikliğin kazandırdıkları yanında kaybettirdikleri de oldukça büyük. Biliyorum duyarsız olabilmek hiç kolay değil fakat deneye deneye bu durumdam kurtulmamız lazım, başka çaresi yok, yok, yok.
Nisan 17th, 2008 at 17:46
bnde gothıcım ne olacak şincii
Nisan 19th, 2008 at 20:06
melankolik yada şizo farktmez
gençliğe bakın affetmez
Nisan 21st, 2008 at 01:06
anamızın karnından böyle doğmuyoruz. hayat bize bunu öğretiyor belli yasanmışlıklardan sonra.kimsede böyle bir şeye özendiği için melankolik olmuyor(bi arkadaş öyle yazmış ona cevabım budur).bilmeyenler dalgasını geçsin anlamazlar.böyle olmamın nedeni belli;hayat ve sahte, saçma sapan insanlar.bu dünyaya ait olmadığımı melankoliğin ‘m’ sini bilmeden önce gözlerimi karanlık odamda tavana diktiğimde kendime söylerdim bir masal anlatır gibi konuşurdum kendimle.sonra( yalnızlığımı keşfettiğimde yani )yazmaya basladım çok yazdım yaratıcılığım bundan ötürüdür ama çok şeyler aldı hayatımdan melankoli denen ruh hali.iyi mi kötü mü benim ruhumda ne gibi yaralar açtı henüz bende bilmiyorum ömrümün sonunda hepsini anlayabilicem çünkü hayatımı kaybetmeden hayatımı anlayamam.
Nisan 21st, 2008 at 09:17
Arkadaşlar aklıma gelmişken yazayım dedim; bu melankolikliğe inanırsanız yani ben melankoliğim derseniz bu hastalık durumundan kurtulamazsınız (hastalık derecesinde ise tabi). Belki de bir gruba ya da sınıfa aidiyet olma duygusu ile “ben de melankolikim” diye düşünerek kendinizi bu hastalıklı ruh haline kaptırabilir, esir olabilirsiniz, sakın özenmeyin sonuçta siz kaybedersiniz. Gerçi kısa bir dönem sürerse melankolikliğiniz bir hayat deneyimi de edinmiş olabilirsiniz -bu da olayın artısı diyebiliriz-. Hepinize melankoliklikten kurtulmuş günler dileğiyle selamlar.
Not: Ben de melankoliktim; fakat dediğim gibi hayatın gerçekleri bunu değştirmemiz gerektiğini öğretiyor.
Nisan 21st, 2008 at 21:28
Ya ben melankolikmiyim degilmiyim bilmiorum ya arkadaşlarım geçen gün arkamdan konuşurlarken duydum ve çok üzüldüm ne oldugunu bile bilmedigm bi sıfatın içine oturtturuldum.evet son zamanlarda pek mutlu olamıorum ama bu benden degil çevremdeki insanlardan kaynaklanıyo bir şekilde kendimi bulunduğum ortama ait hissetmememden onların yalancı kişilkleri ve sahte maskelerini görmemden kaynaklanıyo böyle bir ortamda sizce onlar gibi rol yapıp onlara sürekli iyi davranıp yüzlerinemi gülmem gerekiyo?sahte olamıyorum tek suçum bumu?çok fazla ayrıntıcıyım ama buu şimdilere ait bişi degil küüçüklüğümden beri düşünürm herşeyi ölçüp tartarım ama buda benim huyum yani.evet tamam son zamanlarda fazla dalıp gidiorum aama insanlar hep sorunsuz olamazlar ya benimde şuaralar ailevi sorunlarım v.s… sorunlarım var..evet mutsuz oluca canım ders falan isteemedi ve derslerim bir anda düştü buna çok üzülmeme gülüolar mesela ama benim aldıgım en düşük not BB olmuştu doğal olarak bilmedigimden bu duyguyu buna da üzülüorum…
Ayyyy bilmiorum valla ya yani melankolik iyi biişi mi kötü bişi mi bilmedigim gibi melankolik olup olup olmadıgımıda bilmiorumm.
Eger bilen birileri varsa gerçekten bana yardım ederse sevinirim… (ben melankolik olmadıgımı düşünüorum…
Nisan 22nd, 2008 at 11:14
sen bir melankolik değilsin.
senin yaşadığın sadece geçici bir boşluk.
o yüzden sana melankoliksin diyenler bence bu kelimenin anlamını bilmeden konusmuş oluyorlar.
hoşçakal…
Nisan 22nd, 2008 at 12:14
ay esracığım sanırım sen biraz melankoliksin; yani az derecede canım tamam m? fazla büyütmessen sorun yok, böyle ufak takıntılar herkesin kafasında var. Bence detaycılık falan senin karakter özelliklerin. Ama insanlar hakkında düşündüklerin yanlışta sayılmaz. Ber de gençken senin hissettiklerini hisettim ama sonra alışmak zorunda oluyorsun ve sana melankolik diyorlar. Ve bu da ömür boyu sürüyor maalesef. İnşaallah senin ki geçer canım. Selamlar.
Nisan 23rd, 2008 at 20:27
arkadaslar hanginiz defalarca kendini öldürmrye calıştı.olmek benim için twek çözüm gibi gel,iyo.yasamayıo ben secmedim.olmeye ben karar vermeliyim
Nisan 23rd, 2008 at 21:34
evet esra melankolik-nargile nin dediği gbi yaşadığın bi boşluk yani fazla dert etme.. iyi bakarsan iyi kötü bakarsan kötüdür. birine 40 defa deli dersen deliyim die kendine kabullenir die boşuna dememişler.. sen umudunu, inancını kaybetme. yaşadıkların çoğu kişinin başına gelebiliyo ama sen ben melankoliğim, kötü olmam lasım, karamsar olmam lasım, gülmeme lasım die kendine sakın bole şeyler soleme.. var bisim bikaç ark. illa karamsar olcm, melankolik olcm die.. saçma sapan nedenlerden dolayı.. ama umarım fazla dert etmezsin olaylarıda geçer.. herkese selamlar..
Nisan 25th, 2008 at 09:13
SEBER AMAN ÖYLE BİŞEY YAPMA. HERKES EN AZ BİR DEFA DA OLSA ÖLMEK İSTEMİŞTİR HAYATINDA AMA ÖLÜM ÇÖZÜM DEĞİL. CESARETİN VARSA YAŞA. DEDİĞİN DOĞRU BU DÜNYAYA GELMEYİ BİZ SEÇMEDİK FAKAT AMA ÖLÜM ÇÖZÜM DEĞİL SADECE KAÇIŞ.
Nisan 26th, 2008 at 20:39
allahım melankolik olmuşum
kahretsin hayatımda bi tane bile güzel bişe yok lanet olsun bu hayata ! 
Nisan 26th, 2008 at 22:42
seber evet ölebilirsin istersen,senin ellerinde senin ölmen yasamın hiçte umrunda olmayacak.hayat cesurlarındır cesur ol ve yaşa her ne olursa olsun iyiyide kötüyüde yaşa hepsinden haz duy onuda istemiyorsan merakından yaşa beklentin olmadan yaşa yaşa gitsin abi beee
Nisan 28th, 2008 at 12:13
sevgili zeneb;
hayatta bi tane bile güzel bişey yok demişsin; sen varsın ya…
Nisan 28th, 2008 at 19:03
ben çok sıkıldım bu hayattan inan hiç bişey bana güzel gelmior artık us
mutlu olmak, anlardan zevk almak için yaşamaya çalışıorum
Nisan 28th, 2008 at 19:51
sayın melankolik-nargile
hemen hemen hiç bi sorunum yok(büyük) maddi durumum da geçiniyoruz işte ama mutlu değilim durduk yere ağlıyorum insanları sevmiyorum bana göre insanların % 70 i ölmeli toplumu sevmiyorum ondan uzak olmayı seçiyorum ve mutlu değilim … hem de hiç … bu açlık değil ama ben hayatın kötü yönlerini görüyorum asla iyi tarafıyla avunmuyorum daha doğrusu avunamıyorum elimde olmadan bunu yapamıyorum sizce bu pesimizm veya melankoli mi?
ha bi de boşver şu nargileyi sana bi faydası yok ve seni bi anda öldürüp kurtarmaz yavaş yavaş acı verir bende kullandım bıraktım bence sende bırak
Nisan 29th, 2008 at 15:04
zeneb o zaman bi psikiyatriste gitmeni öneririm, sanırım seninki ileri derecede bir melankoliklik durumuna gelmiş.
Mayıs 1st, 2008 at 14:20
nargile evet bırakmam gerek öyle söylüyorlar. belkide ruhum yavaş yavaş ölürken, fiziksel olarak ta ölmek istiyorum ve bu yüzden 5 6 defa içiyorum