Melankolik.Org

Efkar gene içiyor. Ümit bir türlü vaz geçiremiyor onu.
Yeryüzünde her şeyden çok içkiyi sevdiğini o zaman anlamıştı.
Vazgeçemeyeceği tek şeyin içki olduğunu. Bunu Ümit’le birlikte anladılar. Küçük
kırgınlıklar, öfkeli kıskançlık nöbetleri, kısa süren dargınlıklar, birleşmenin
büyük ve mutlu anları, gözyaşları, gülücükler, karşılıklı çekilen pişmanlıklar,
aşkın ve gururun sorunları; bir aşkın, bir birlikteliğin bütün
tuzları-biberleri, çeşitlemeleri, şekerlemeleri, gel-gitlerini yaşadılar.
Kuyruklarda bekleyenler onları hiçbir zaman bağışlamadı.
Üç yıldır birlikteydiler.
Üç yılın sonunda bir gün Efkar dedi -okyanusun sonuna gelmişlerdi; üç
yıldır korsandılar-: devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

 Bu sabah beni uyandırmadan işe gitti. Giyindiğini duydum, ama kalkmadım. Kalkmak istemedim. Bir ara yatağa eğilip bir süre yüzümü seyretti. Soluğunu hissettim. Uyumadığımı fark etti sanıyorum. Ama bir şey demedi. Gözlerim kapalıydı, ama yüzüme umutsuz bir hüzünle baktığını hissettim.
 Günlerdir doğru dürüst bir şey konuşamıyoruz. Birbirimizden saklanarak yaşıyoruz sanki. Oysa bir yıl önce ne büyük bir hevesle başlamıştık birbirimizi sevmeye… 5 aydır bende kalıyor. Günlük hayatın o basit, o bayağı ayrıntıları sevgimizi acımasızca kemiriyor. Ama o bu konuyu açmaktan ısrarla kaçıyor. Ne zaman ilişkimizin nereye gittiğini konuşmak istesem, ya konuyu değiştiriyor, ya kaçamak cevaplar veriyor…
 Kalktığımda mutfakta notunu gördüm: Sevgilim, öyle güzel uyuyordun ki, uyandırmaya kıyamadım. Bu gece işyerinde nöbetçiyim. Beni merak etme. Sevgiyle, yazıyordu.
 Notunu okuyunca gözlerim doldu. Bir bıçağın ucu kalbimde hafifçe gezindi sanki… devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

Şüphesiz ki yaşamı tersten yaşamak daha güzel hatta mükemmel olurdu. Nasıl mı ?
Cami’de uyanıyorsunuz. Bir tahta sandık içersinde, herkes karşınızda saf durmuş, iyiliğinize dua ediyor ve tüm haklar helal edilmiş vaziyette.Tabuttan doğruluyorsunuz, yaşlı, olgun ve ağırbaşlı olarak. Herkes etrafınızda,büyük bir itibar, iltifatlar,çocuklar torunlar hepsi hazır. Arabanıza kurulup evinize gidiyorsunuz.
Doğar doğmaz devlet size maaş bağlıyor, aylık veya üç ayda bir maaşınızı alıyorsunuz. Ne güzel, hazır maaş, hazır ev… Altmışlı yaslara kadar herşey garanti, huzur içinde yasıyorsunuz. Sağlığınız gittikçe düzeliyor Kaslar güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz.Bir gün çalışmak istiyorsunuz ve ise ilk başladığınız gün size hoşgeldin hediyesi olarak bir plaket ve altın kol saati veriyor patronunuz.. Ve Genel Müdürlük veya bunun gibi yüksek bir makamdan tecrübeli bir insan olarak ise başlıyorsunuz. devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

Nasıl seviyorum seni;ne kadar seviyorum.Farkında mısın?
Bütün dualarıma ALLAH’tan sonra senin adınla başlıyorum.
Her damla gözyaşım yalnızca senin için.
Öyle umutlarım hayallerim var ki sana dair…
Her zaman canımı yakan,beni korkutan…
Acaba gerçekten bu kadar imkansız mısın benim için?
Yoksa alnımdaki yazı mısın? devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

Yazmak yeterli olmuyor bazen. Yaşamak istiyor insan…

Sayısız fırsatlar sunarken hayat; kilidi açık prangadan çıkamamak ne yaman bir çelişkidir…

Suçu ve suçluyu kendi içinde aramak çözümsüzlüğün ta kendisi…

Yakıp yıkamamak gemileri durup bir köşede sessizce ağlamak ve sığınmak kağıda kaleme… devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

Yalanmış ne varsa yaşadığımız.

Ne varsa söylediğin, ne varsa hissedilen, her şey yalanmış. Bu kadar geç mi anlamalıydım? Bu kadar çok mu bağlanmış olmalıydım?

Neden en başında değil de şimdi? Ben miydim yüreğine seçtiğin oyuncak?

Kaybolan zamanlar, yitik umutlar gelir mi geri? devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

Anlatacağım bu şaşılası hikâyeye inanacağınızı sanmıyor, sizi de inanmaya zorlamıyorum. Benim, kendimin inanmadığım bir şeye sizleri inandırmağa kalkışmam delilik olur. Buna karşın deli değilim ve düş de görmedim. Ama yarın öleceğim için, bugün içimi dökmek istiyorum. Amacım herkese açık, kısaca, çeşitli düşünceler, görüşler ileri sürmeden, evimde olup bitenleri anlatmak. Bu olaylar, en sonunda beni dehşete düşürüp şiddetli, çok büyük sıkıntılar içinde kıvrandırdılar ve yıkıntımın nedeni oldular. Gene de bunları açıklamaya çalışmayacağım. Bana dehşetten başka bir şey vermeyen bu olaylar, başkalarına korkunç gelmediği gibi, abartılmış da gelebilir. Belki, ileride, benden daha sakin, daha bilinçli ve daha az etki altında kalan birisi, anlatacağım şeylerin birbirlerini doğal biçimde izleyen olaylardan başka bir şey olmadığını ortaya koyup, gördüğüm karabasanı gerçek basitliğine indirecektir. devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

Ben seni severken de senden habersiz sevmiştim. Belki de kendimden bile habersiz…Dünyaları etrafında döndürmek isteyen bir kalbi bilerek isteyemezdim. Kendimden ve senden habersiz;bir tane; olmuştun sen…

Öyle ya; Sen bir taneydin; Eşin benzerin yoktu yeryüzünde, Yoktu Sen Kadar Güzel Güleni, Sen BALımdın!

Yaşanmamış ve yaşamamış olsam bile Sen Özeldin… Aşk Özeldi…. Ama a$k bitti devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

Artık bir seLam verişin dünyaLar değiL benim için…iNaN…
Hep bir fırtınaLar kopardı yüreğimde…
Sen yok ettin onları bir kaç günde…
BeLki seninLe hiç bir araya geLmedik
ama ben geLdik sayıyoruM…
Sen ve ben ‘’biz’’ oldu sayıyoruM..
.Sonra bir anda yokoLdu…
Bitti … devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın

Nereye gidiyor ne oluyor anlamıyorum…

Bezgin bir gün sıkıcı bir ev sıkıcı bir yatak ve akan giden bir zaman. Anlamadan tükenen bir aşk, bir sevgi ve bir inanma ve inanıpta sonsuzluğa gömülme şevki. Bir özlem belkide; belkide hissetmek istediğini hissedemeyipte bir hayal kırıklığı, hiç birine bir cevap bir annam ifade yükleyemedim ben hele ki bugun bişeler oldu bana birşeylerin dahada farklı olduğunu anladım evet farkındayım başından beri hep kapalı yazdım ama bende açamıyorum dökemiyorum içimi ne bileyimki ben az sevemedim ben yarım veremedim kalbimi kimseye az sevmesini öğrenmek istiyorum bu dakikadan sonra bu kahır beni gelip almadan ölüm kapımı çalmadan… devamı için →

Bu Yazıyı Paylaşın